ป้อนชุดข้อมูลเพื่อคำนวณส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานแบบกลุ่มตัวอย่างและประชากร ความแปรปรวน และค่าเฉลี่ย รองรับการแยกด้วยจุลภาค เว้นวรรค และขึ้นบรรทัดใหม่ ฟรีและทันที

คั่นค่าด้วยจุลภาค เว้นวรรค หรือขึ้นบรรทัดใหม่
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานกลุ่มตัวอย่าง (s)
ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานประชากร (σ)
ความแปรปรวนกลุ่มตัวอย่าง (s²)
ความแปรปรวนประชากร (σ²)
ค่าเฉลี่ย
จำนวน
สถิติกลุ่มตัวอย่างหารด้วย n−1 (การแก้ของเบสเซล) สถิติประชากรหารด้วย n ค่ากลุ่มตัวอย่างต้องมีข้อมูลอย่างน้อยสองจุด

เกี่ยวกับ เครื่องคำนวณส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

เครื่องคำนวณส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานจะคำนวณค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของกลุ่มตัวอย่างและประชากร ความแปรปรวนทั้งสองแบบ ค่าเฉลี่ย และจำนวนข้อมูลจากชุดข้อมูลใด ๆ ที่คุณวางลงไป ตัวแยกข้อมูลของเครื่องมือนี้ยืดหยุ่นมาก คั่นค่าด้วยเครื่องหมายจุลภาค ช่องว่าง หรือขึ้นบรรทัดใหม่ก็อ่านได้ทั้งหมด

ทั้งสองแบบต่างกันที่รายละเอียดเดียว: สถิติของกลุ่มตัวอย่างจะหารส่วนเบี่ยงเบนกำลังสองด้วย n − 1 (การปรับแก้ของ Bessel) ซึ่งช่วยแก้ไขความเอนเอียงเมื่อข้อมูลของคุณเป็นเพียงตัวอย่างส่วนหนึ่งของประชากรที่ใหญ่กว่า ส่วนสถิติของประชากรจะหารด้วย n ความแปรปรวนก็คือส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานยกกำลังสองนั่นเอง

ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานวัดการกระจายตัว หรือระยะห่างโดยทั่วไปของค่าต่าง ๆ จากค่าเฉลี่ย ทำให้เป็นเครื่องมือฟรีที่รวดเร็วสำหรับการบ้านวิชาสถิติ รายงานผลการทดลอง การควบคุมคุณภาพ และการวิเคราะห์ผลสำรวจหรือผลสอบ

วิธีใช้ เครื่องคำนวณส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

  1. วางหรือพิมพ์ชุดข้อมูลของคุณลงในช่องกรอก เช่น 10, 12, 23, 23, 16, 23, 21, 16
  2. คั่นค่าด้วยเครื่องหมายจุลภาค ช่องว่าง หรือขึ้นบรรทัดใหม่ ตัวแยกข้อมูลรองรับทั้งสามรูปแบบ
  3. อ่านค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของกลุ่มตัวอย่าง (s) และของประชากร (σ)
  4. ตรวจสอบค่าความแปรปรวน ค่าเฉลี่ย และจำนวนข้อมูล เพื่อนำไปเขียนรายงานให้ครบถ้วน

คำถามที่พบบ่อย

ใช้ของกลุ่มตัวอย่าง (s) เมื่อข้อมูลของคุณเป็นส่วนย่อยที่ดึงมาจากกลุ่มที่ใหญ่กว่า ซึ่งเป็นกรณีปกติในแบบสำรวจและการทดลอง ใช้ของประชากร (σ) เฉพาะเมื่อข้อมูลของคุณครอบคลุมสมาชิกทุกคนในกลุ่ม

เรียกว่าการปรับแก้ของ Bessel ส่วนเบี่ยงเบนถูกวัดจากค่าเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งอยู่ใกล้ข้อมูลของคุณมากกว่าค่าเฉลี่ยที่แท้จริง ทำให้การกระจายตัวถูกประเมินต่ำกว่าความเป็นจริง การหารด้วย n − 1 แทน n จึงช่วยชดเชยความเอนเอียงนั้น

ความแปรปรวนคือค่าเฉลี่ยของส่วนเบี่ยงเบนกำลังสองจากค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานคือรากที่สองของค่านั้น เครื่องคำนวณแสดงทั้งคู่ (s², σ², s, σ) เพราะความแปรปรวนเหมาะกับการคำนวณต่อยอด ส่วนส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานอ่านง่ายในหน่วยเดียวกับข้อมูล

หมายถึงการกระจายตัวที่มากกว่า ค่าต่าง ๆ อยู่ห่างจากค่าเฉลี่ยโดยเฉลี่ยมากขึ้น สองชั้นเรียนอาจมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากันแต่ชั้นหนึ่งมีความแปรปรวนมากกว่ามาก ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานคือสิ่งที่จับความแตกต่างนั้นได้

สูตรของกลุ่มตัวอย่างหารด้วย n − 1 ซึ่งเป็นศูนย์เมื่อมีค่าเดียว ทำให้สถิติของกลุ่มตัวอย่างไม่มีค่าที่นิยาม ได้ ส่วนเบี่ยงเบนก็ไม่มีความหมายจนกว่าจะมีค่ามากกว่าหนึ่งค่าให้เปรียบเทียบความต่าง

แชร์สิ่งนี้
ต้องการความช่วยเหลือ?
พบปัญหากับเครื่องมือนี้หรือไม่? แจ้งทีมงานของเรา
รายงานปัญหา

เพิ่มเครื่องมือฟรีนี้ลงในเว็บไซต์ของคุณเอง — คัดลอกและวางโค้ดด้านล่าง