ضریب سطح زیربنا، پوشش زمین و عقب‌نشینی‌ها

m
m
نسبت سطح زیربنا مجاز طبق منطقه‌بندی.
%
حداکثر جای‌پا به‌عنوان درصدی از قطعه.
عقب‌نشینی‌ها
m
m
m

نتایج

حداکثر سطح زیربنای قابل ساخت
--
مساحت قطعه × FAR
مساحت قطعه --
حداکثر جای‌پا (پوشش) --
جای‌پا پس از عقب‌نشینی‌ها --
جای‌پا حاکم --
تعداد طبقات قابل دستیابی تخمینی --

نمای بالا از قطعه

قطعه منطقه عقب‌نشینی جای‌پای قابل ساخت

برآورد امکان‌سنجی صرفاً — قوانین برنامه‌ریزی محلی و ضوابط منطقه‌بندی همواره اولویت دارند.


درباره FAR و مساحت قابل ساخت

ماشین‌حساب FAR اعداد منطقه‌بندی را به واقعیت قابل‌ساخت تبدیل می‌کند. ابعاد قطعه زمین، نسبت سطح زیربنا مجاز توسط منطقه‌بندی، حداکثر پوشش سایت، و عقب‌نشینی‌های جلو، عقب و کناری لازم را وارد کنید — و آن حداکثر سطح زیربنای قابل‌ساخت، رد پای مجاز هر قانون، و اینکه واقعاً کدام محدودیت حاکم است را محاسبه می‌کند.

نسبت سطح زیربنا کل سطح زیربنایی است که می‌توانید بسازید تقسیم بر مساحت قطعه: یک قطعه ۶۰۰ متر مربعی با FAR ۱٫۵ اجازه ۹۰۰ متر مربع سطح زیربنای ناخالص می‌دهد. اما رد پا دوبار محدود می‌شود — با درصد پوشش و با هر مستطیلی که پس از عقب‌نشینی‌ها باقی می‌ماند — و ماشین‌حساب هر دو را مقایسه می‌کند، به شما می‌گوید کدام حاکم است، و تخمین می‌زند چند طبقه لازم دارید تا از کل FAR استفاده کنید.

یک نمودار نمای بالا منطقه عقب‌نشینی و رد پای قابل‌ساخت را سایه‌دار می‌کند تا محدودیت را در یک نگاه ببینید. توسعه‌دهندگان، معماران و خریداران قطعه از آن برای بررسی‌های سریع امکان‌سنجی «اینجا چه می‌توانم بسازم» استفاده می‌کنند — رایگان، در مرورگر. مقررات برنامه‌ریزی و منطقه‌بندی محلی همیشه بر این تخمین اولویت دارند.

نحوه استفاده از FAR و مساحت قابل ساخت

  1. عرض و عمق قطعه زمین را وارد کنید — مساحت قطعه برای شما محاسبه می‌شود.
  2. ضریب FAR مجاز توسط منطقه‌بندی خود را تنظیم کنید.
  3. حداکثر درصد پوشش سایت و عقب‌نشینی‌های جلو، عقب و کناری را وارد کنید.
  4. حداکثر سطح زیربنای قابل‌ساخت، رد پای حاکم و تعداد تخمینی طبقات را بخوانید.
  5. نمودار نمای بالا را برای دیدن منطقه عقب‌نشینی و ناحیه قابل‌ساخت بررسی کنید.

سوالات متداول

نسبت کل سطح زیربنای ناخالص به مساحت قطعه. FAR ۲٫۰ روی یک قطعه ۵۰۰ متر مربعی اجازه ۱٬۰۰۰ متر مربع سطح زیربنا می‌دهد، که به هر شکلی که قوانین دیگر اجازه دهند چیده می‌شود — دو طبقه با رد پای کامل، چهار طبقه با نصف رد پا، و به همین ترتیب.

FAR کل سطح زیربنا را در همه سطوح محدود می‌کند؛ پوشش رد پای زمینی را به‌صورت درصدی از قطعه محدود می‌کند. یک پروژه می‌تواند کاملاً زیر FAR خود باشد اما توسط پوشش مسدود شود، یا برعکس — ماشین‌حساب نشان می‌دهد کدام محدودیت حاکم است.

عقب‌نشینی‌ها مستطیل قابل‌ساخت را کوچک می‌کنند: عرض قابل‌استفاده برابر عرض قطعه منهای هر دو عقب‌نشینی کناری است، و عمق قابل‌استفاده عقب‌نشینی‌های جلو و عقب را از دست می‌دهد. اگر آن رد پا کوچک‌تر از سهمیه پوشش باشد، عقب‌نشینی‌ها حاکم می‌شوند.

با تقسیم حداکثر سطح زیربنا بر رد پای حاکم. اگر منطقه‌بندی ۹۰۰ متر مربع اجازه دهد و رد پا ۳۰۰ متر مربع باشد، برای استفاده از کل FAR به حدود سه طبقه نیاز دارید — منوط به هر محدودیت ارتفاعی در منطقه شما.

خیر — این یک تخمین امکان‌سنجی است. منطقه‌بندی واقعی شامل محدودیت‌های ارتفاع، حداقل پارکینگ، معافیت‌ها از شمارش FAR و قوانین نور روز است که ابزار مدل نمی‌کند. پیش از تعهد به یک طرح، همه چیز را با مقامات برنامه‌ریزی محلی خود تأیید کنید.

اشتراک‌گذاری
به کمک نیاز دارید؟
با این ابزار مشکلی پیدا کردید؟ به تیم ما اطلاع دهید.
گزارش مشکل

این ابزار رایگان را به وب‌سایت خود اضافه کنید — کد زیر را کپی و جای‌گذاری کنید.